Modern revolutions and the idea of Europe
Μοντέρνες Επαναστάσεις και η Ιδέα της Ευρώπης
NasiaYakovaki (National and Kapodistrian University of Athens)
Sofia Pilouri (National and Kapodistrian University of Athens)
Aristides Hatzis (National and Kapodistrian University of Athens)
Alexandra Sfoini (Institute of Historical Research, National Hellenic Research Foundation)
Andreas Tzanavaris (National and Kapodistrian University of Athens)
Marina Kotzamani (University of the Peloponnese)
Sara Sermini (University of Lugano/Université Paris Nanterre)
Mehmet Dosemeci (Bucknell University)
Sam Kuijken (KU Leuven)
Ágoston Nagy (National University of Public Service, Budapest)
Henrik Hőnich (National University of Public Service, Budapest)
Sylvie Aprile (Université Paris-Nanterre)
Tassos Anastassiadis (McGill University)
Angelo Arciero (Università degli studi “Guglielmo Marconi”)
Carolina Armenteros (Pontificia Universidad Católica Madre y Maestra)
Vincent Benedetto (Université de Rouen-Normandie)
Patricia Chiantera-Stutte (Università degli studi di Bari)
Chiara Corazza (University of Bologna)
Camille Creyghton (Utrecht University)
Matthew D’Auria (University of East Anglia)
Alessandro Dividus (Università degli studi di Pisa)
Jean-Numa Ducange (Université de Rouen-Normandie / Institut Universitaire de France)
Nicolai von Eggers (Aarhus University / Kingston University London)
Miriam Franchina (University of Trier)
Fernanda Gallo (University of Cambridge)
Ignacio García de Paso (European University Institute)
Georgios Giannakopoulos (Academy of Athens/King’s College)
Kostis Gotsinas (École française d’Athènes)
Raphael Hoermann (University of Central Lancashire)
Florian Kappeler (Universität Göttingen)
Jonas Ross Kjærgård (Aarhus University)
Marion Löffler (Cardiff University)
Matthijs Lok (University of Amsterdam)
Erica Joy Mannucci (University of Milano-Bicocca)
James Morris (University of Cambridge)
Gavin Murray-Miller (Cardiff University)
Elisavet Papalexopoulou (European University Institute)
Kate Papari (University of the Peloponnese)
Miltos Pechlivanos (Freie Universität Berlin)
Sanja Perovic (King’s College London)
Peter Pichler (Karl-Franzens University Graz)
Gilles de Rapper (École française d’Athènes)
Carolina Rito (Coventry University)
Dimitris Rozakis (University of the Peloponnese)
Andreas Theophilis (University of the Peloponnese)
Ulrich Tiedau (University College London)
Matthijs Tieleman (University of California, Los Angeles)
Balázs Trencsényi (Central European University)
Jan Vermeiren (University of East Anglia)
Adriano Vinale (Università degli studi di Salerno)
Iason Zarikos (EKKE, National Centre for Social Research, Athens)
Νάσια Γιακωβάκη (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Σοφία Πιλούρη (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Αριστείδης Χατζής (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Αλεξάνδρα Σφοίνη (Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών)
Ανδρέας Τζαβανάρης (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Μαρίνα Κοτζαμάνη (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου)
Ágoston Nagy (National University of Public Service, Βουδαπέστη)
Henrik Hőnich (National University of Public Service, Βουδαπέστη)
Τάσος Αναστασιάδης (Πανεπιστήμιο McGill)
Chiara Corazza (Πανεπιστήμιο της Μπολόνια)
Camille Creyghton (Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης)
Matthew D’Auria (Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας)
Fernanda Gallo (Πανεπιστήμιο του Cambridge)
Ignacio García de Paso (Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Φλωρεντίας)
Γιώργος Γιαννακόπουλος (Ακαδημία Αθηνών/King’s College)
Κωστής Γκοτσίνας (Γαλλική Σχολή Αθηνών)
Matthijs Lok (Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ)
James Morris (Πανεπιστήμιο του Cambridge)
Gavin Murray-Miller (Πανεπιστήμιο του Cardiff)
Ελισάβετ Παπαλεξοπούλου (Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Φλωρεντίας)
Κατερίνα Πάπαρη (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου)
Μίλτος Πεχλιβάνος (Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου)
Peter Pichler (Πανεπιστήμιο του Γκρατς Karl-Franzens)
Gilles de Rapper (Γαλλική Σχολή Αθηνών)
Carolina Rito (Πανεπιστήμιο του Coventry)
Δημήτρης Ροζάκης (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου)
Ανδρέας Θεοφίλης (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου)
Matthijs Tieleman (Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Λος Άντζελες)
Balázs Trencsényi (Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης)
Jan Vermeiren (Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας)
Ιάσων Ζαρίκος (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών)
University of the Peloponnese
French School at Athens
Institute of Greek and Latin Languages and Literatures, Center for Modern Greece (CeMoG), Freie Universität Berlin
MSc “Public History” - Hellenic Open University
Institute for the Study of Ideas of Europe (ISIE), University of East Anglia
Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Γαλλική Σχολή Αθηνών
Ινστιτούτο για την Ελληνική και Λατινική Φιλολογία, Κέντρο Νέου Ελληνισμού (CeMoG), Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου
Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Δημόσια Ιστορία» - Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο
Ινστιτούτο για την Μελέτη της Ιδέας της Ευρώπης (ISIE) Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας
Age of revolution
Europe
Modernity
Εποχή των επαναστάσεων
Ευρώπη
Νεωτερικότητα
9–11 September 2021
09 Σεπτεμβρίου 2021 - 11 Σεπτεμβρίου 2021
Revolutions and rebellions have been a constant feature of the history of the modern age. Examples abound from the “Glorious” and the “Industrial” to the French and American revolutions; from the Haitian to the Greek Revolution and the Revolutions of 1848; from the Russian Revolution to the Mexican, the Chinese and the Iranian Revolution; from the anti-colonial uprisings of the twentieth century to the “velvet”, “rose” and “orange” revolutions of the twenty-first century. As moments of rupture and radical change, revolutions accelerate historical time, challenge existing hierarchies and mark the advent of new social, political and cultural formations and constellations; they unite and divide. Revolutions also constitute critical processes for the reconfiguration of conceptions of Europe. Ideas about Europe can be discovered at the intersection of political discourses, structures of power, geopolitical perspectives and identity projects. The history of modern revolutions offers a prime opportunity to re-examine and rethink European historical realities and recover the making of ideas about Europe in the modern age; revolutions have been central to discussions about Europe’s pasts and futures, and have shaped the continent’s political and cultural heritage. The conference focuses on modern revolutions as social, political, cultural and intellectual events, and as transformative processes. It turns a critical eye on the conceptualisation of the term “revolution”. It investigates the evolving ideas, perceptions and images about Europe in the context of revolutionary politics. It explores how modern revolutions have affected discourses about Europe. The conference organisers invite papers that shed new light on visions and ideas of Europe addressing, but not limited to, the following topics: • Revolutionary ideas, connections and networks across national, imperial and international borders • The concept of “revolution”, “rebellion” and its uses • Circulation, transfer and appropriation of revolutionary projects and the dynamics of socio-political change in Europe, and beyond • The history of European revolutionary and counter-revolutionary thought in a transnational and global perspective • Revolutionary languages and rhetoric, and visions of Europe • Revolutionaries, intellectuals, exiles, men and women at the crossroads of European and non-European Revolutions • Revolutions and the making of European and International Orders • Revolutions as a core feature of European identity • Revolutions and European states of emergency • Anticolonial and postcolonial thought, revolutionary visions and perceptions of Europe from across the globe The themes listed above are examples and by no means limited to the exclusion of others. On the occasion of the bicentenary of the Greek Revolution of 1821, the conference will also host a special roundtable on the Greek Revolution and the Idea of Europe. (Edited description from the organiser’s website)
«Οι επαναστάσεις και οι εξεγέρσεις ήταν ένα σταθερό χαρακτηριστικό της ιστορίας της σύγχρονης εποχής. Παραδείγματα αφθονούν από την «Ένδοξη» και τη «Βιομηχανική» έως τη Γαλλική και την Αμερικανική επανάσταση· από την Αϊτή στην Ελληνική Επανάσταση και τις Επαναστάσεις του 1848· από τη Ρωσική Επανάσταση στη Μεξικανική, Κινέζικη και Ιρανική Επανάσταση· από τις αντιαποικιακές εξεγέρσεις του εικοστού αιώνα έως τη «Βελούδινη», την «Επανάσταση των τριαντάφυλλων» και την «Πορτοκαλί» του εικοστού πρώτου αιώνα. Ως στιγμές ρήξης και ριζικής αλλαγής, οι επαναστάσεις επιταχύνουν τον ιστορικό χρόνο, αμφισβητούν τις υπάρχουσες ιεραρχίες και σηματοδοτούν την έλευση νέων κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών σχηματισμών και αστερισμών· ενώνουν και χωρίζουν. Οι επαναστάσεις αποτελούν επίσης κρίσιμες διαδικασίες για την αναδιαμόρφωση των αντιλήψεων της Ευρώπης. Οι ιδέες για την Ευρώπη μπορούν να ανακαλυφθούν στη διασταύρωση πολιτικών λόγων, δομών εξουσίας, γεωπολιτικών προοπτικών και μελέτες ταυτότητας. Η ιστορία των σύγχρονων επαναστάσεων προσφέρει μια πρωταρχική ευκαιρία για επανεξέταση και αναστοχασμό της ευρωπαϊκής ιστορικής πραγματικότητας και ανάκτηση της δημιουργίας ιδεών για την Ευρώπη στη σύγχρονη εποχή. Οι επαναστάσεις έχουν κεντρικό ρόλο στις συζητήσεις για το παρελθόν και το μέλλον της Ευρώπης και έχουν διαμορφώσει την πολιτική και πολιτιστική κληρονομιά της ηπείρου. Το συνέδριο επικεντρώνεται στις σύγχρονες επαναστάσεις ως κοινωνικές, πολιτικές, πολιτιστικές και πνευματικές εκδηλώσεις και ως μετασχηματιστικές διαδικασίες. Στρέφει μια κριτική ματιά στην έννοια του όρου «επανάσταση». Διερευνά τις εξελισσόμενες ιδέες, αντιλήψεις και εικόνες για την Ευρώπη στο πλαίσιο της επαναστατικής πολιτικής. Διερευνά πώς οι σύγχρονες επαναστάσεις επηρέασαν τις πραγματείες για την Ευρώπη. Οι διοργανωτές του συνεδρίου προσκαλούν εργασίες που ρίχνουν νέο φως στα οράματα και τις ιδέες της Ευρώπης που αφορούν, αλλά δεν περιορίζονται σε αυτά, τα ακόλουθα θέματα: • Επαναστατικές ιδέες, συνδέσεις και δίκτυα πέρα από τα εθνικά, αυτοκρατορικά και διεθνή σύνορα • Η έννοια της «επανάστασης», της «εξέγερσης» και οι χρήσεις τους • Κυκλοφορία, μεταφορά και ιδιοποίηση επαναστατικών έργων και η δυναμική της κοινωνικοπολιτικής αλλαγής στην Ευρώπη, και όχι μόνο • Η ιστορία της ευρωπαϊκής επαναστατικής και αντεπαναστατικής σκέψης σε μια διεθνική και παγκόσμια προοπτική • Επαναστατικές γλώσσες και ρητορική, και οράματα για την Ευρώπη • Επαναστάτες, διανοούμενοι, εξόριστοι, άνδρες και γυναίκες στο σταυροδρόμι των Ευρωπαϊκών και μη Ευρωπαϊκών Επαναστάσεων • Επαναστάσεις και δημιουργία ευρωπαϊκής και διεθνούς τάξης πραγμάτων • Οι επαναστάσεις ως βασικό χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής ταυτότητας • Επαναστάσεις και ευρωπαϊκές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης • Αντιαποικιακή και μεταποικιακή σκέψη, επαναστατικά οράματα και αντιλήψεις για την Ευρώπη από όλο τον κόσμο. Τα θέματα που αναφέρονται παραπάνω είναι παραδείγματα και σε καμία περίπτωση δεν περιορίζονται στον αποκλεισμό άλλων. Με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, το συνέδριο θα φιλοξενήσει επίσης μια ειδική στρογγυλή τράπεζα για την Ελληνική Επανάσταση και την Ιδέα της Ευρώπης.» Από την περιγραφή του συνεδρίου, όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του διοργανωτή.
Conference
Συνέδριο/Ημερίδα
Text
Κείμενο
English
Αγγλικά
BY-NC-ND Attribution-NonCommercial-NoDerivatives CC0 No Rights Reserved
Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 (CC BY-NC-ND)