Byron on Greece and Greeks: Was he a philhellene?
Ο Βύρων για την Ελλάδα και τους Έλληνες: Ήταν φιλέλληνας;
Roderick Beaton (King’s College London)
Jackson School of International Studies
Hellenic Studies Program, University of Washington
Washington
Ουάσινγκτον
New interdisciplinary perspectives on the Greek Revolution
Philhellenism
Φιλελληνισμός
04 December 2021
04 Δεκεμβρίου 2021
We take it for granted that the most famous philhellene of all time was captivated by the cause of Greece when he first travelled there in 1809, wrote poems in favour of Greek liberation, and gave his life willingly “in Greece, and for Greece”, in the words of the obituary pronounced by Spyridon Trikoupis in Missolonghi in April 1824. A closer look at what Byron actually wrote about Greece – in verse, in published notes to his poems, in letters, and in conversations written down by contemporaries – reveals that each of these statements is problematic, if not downright wrong. This paper argues that Byron never made any public statement, whether in verse or in prose, that unambiguously supported revolution by the Greeks against their Ottoman masters before the spring of 1823. And even when he did make up his mind to devote his energies, his money, and his person to the “cause” of Greece, his often negative comments about the people for whom he risked so much shocked the friends and acquaintances who heard them and recorded them. So why did Byron risk so much for the freedom of a people whom he apparently despised? The answer to be proposed calls into question the received wisdom that Byron was inspired by “love” for the “Hellenes” whom he went to Greece to serve. (Edited abstract from organiser’s website)
«Θεωρούμε δεδομένο ότι ο πιο διάσημος φιλέλληνας όλων των εποχών γοητεύτηκε από την υπόθεση της Ελλάδας όταν ταξίδεψε για πρώτη φορά εκεί το 1809, έγραψε ποιήματα υπέρ της ελληνικής απελευθέρωσης και έδωσε τη ζωή του πρόθυμα «στην Ελλάδα και για την Ελλάδα». σύμφωνα με τα λόγια του νεκρολογίας που εκφώνησε ο Σπυρίδων Τρικούπης στο Μεσολόγγι τον Απρίλιο του 1824. Μια πιο προσεκτική ματιά στο τι έγραψε στην πραγματικότητα ο Byron για την Ελλάδα – σε στίχους, σε δημοσιευμένες σημειώσεις στα ποιήματά του, σε επιστολές και σε συνομιλίες που γράφτηκαν από σύγχρονους – αποκαλύπτει ότι καθεμία από αυτές τις δηλώσεις είναι προβληματική, αν όχι εντελώς λάθος. Αυτό το άρθρο υποστηρίζει ότι ο Byron δεν έκανε ποτέ καμία δημόσια δήλωση, είτε σε στίχους είτε σε πεζογραφία, που να υποστηρίζει ξεκάθαρα την επανάσταση των Ελλήνων εναντίον των Οθωμανών κυρίων τους πριν από την άνοιξη του 1823. Και ακόμα κι όταν αποφάσισε να αφιερώσει τις δυνάμεις του, τα χρήματά του και το άτομό του στην «υπόθεση» της Ελλάδας, τα συχνά αρνητικά σχόλιά του για τους ανθρώπους για τους οποίους ρίσκαρε τόσο πολύ συγκλόνισαν τους φίλους και τους γνωστούς που τα άκουσαν και τα κατέγραψαν. Γιατί λοιπόν ο Byron διακινδύνευσε τόσο πολύ για την ελευθερία ενός λαού που προφανώς περιφρονούσε; Η απάντηση που θα προταθεί θέτει υπό αμφισβήτηση την αντίληψη ότι ο Byron εμπνεύστηκε από την «αγάπη» για τους «Έλληνες» τους οποίους πήγε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει.» Από το βιβλίο περιλήψεων, όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον.
Conference presentation
Παρουσίαση συνεδρίου
Text
Κείμενο
English
Αγγλικά
BY-NC-SA Attribution-NonCommercial-ShareAlike
Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 (CC-BY-NC-SA)