“The Peloponnese Revolt” through Ottoman sources
Μέσα από τις Οθωμανικές Πηγές «Η Εξέγερση του Μοριά»
Esra Özsüer (Istanbul University)
Esra Özsüer (Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης)
Faculty of Philology, Division of Byzantine and Modern Greek Philology, Lomonosov Moscow State University
European Society of Modern Greek Studies (Russia)
Φιλολογική Σχολή - Τμήμα Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας - Κρατικό Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας
Εταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών (Ρωσία)
200 years of Greek Revolution (1821-2021): History, literature, culture
Ottoman Empire
Reception of the 1821 Greek Revolution
Historiography
Turkey
Memory
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Πρόσληψη της επανάστασης του 1821
Ιστοριογραφία
Τουρκία
Μνήμη
16 November 2021
16 Νοεμβρίου 2021
The Peloponnese Revolt, considered a defeat in Turkish collective memory, is not extensively mentioned in Turkish history books. If a more extensive report was made, this would mean the official recognition of the uprising that arose from the Greek liberation movement. This period is raised subtly in Turkish history books because it would entail projecting a revolutionary movement that marked the destruction of the Ottoman Empire from within as a victory of independence in the memory of the Turkish nation. Because the first traitorous people who destroyed the state from within were the Greeks, who were considered a millet-i sadıka in Turkish public opinion, the Peloponnese revolt in 1821 became a “selected trauma”. Thus the Peloponnese revolt in 1821 is the starting point that formed the first image of the “Greek traitor” in the Turkish community. The Peloponnese revolt, which could be characterized as a “trauma” in the national memory, portrayed the Greeks with images as unreliable, dependent on foreigners, traitors. The Peloponnese revolt in the Turkish national memory is far from considered a just resistance movement against the Ottoman Empire. It is the narrative of a national trauma and perhaps a betrayal. (Edited abstract from organiser’s website)
«Η εξέγερση του Μοριά, που στην τουρκική συλλογική μνήμη θεωρείται ως ήττα, δεν αναφέρεται εκτενώς στα τουρκικά βιβλία Ιστορίας. Αν γινόταν εκτενέστερη αναφορά, αυτό θα σήμαινε την επίσημη αναγνώριση της εξέγερσης που προέκυψε από το απελευθερωτικό κίνημα των Ελλήνων. Αυτή η περίοδος περνάει υποτονικά στα τουρκικά βιβλία Ιστορίας, επειδή προβάλλοντας ένα τέτοιο επαναστατικό κίνημα που σηματοδότησε την καταστροφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από μέσα ως νίκη της ανεξαρτησίας στην μνήμη του τουρκικού έθνους. Επειδή ο πρώτος προδότης λαός, που κατέστρεψε από μέσα το κράτος, ήταν οι Έλληνες που θεωρούνταν millet-i sadıka (πιστό έθνος) στην Τουρκική κοινή γνώμη, η εξέγερση του Μοριά το 1821, αυτό το ιστορικό γεγονός μετατράπηκε σε «επιλεγμένο τραύμα». Έτσι η εξέγερση του Μοριά το 1821 είναι η αφετηρία που διαμόρφωσε την πρώτη εικόνα του «προδότη Έλληνα» στην τουρκική κοινότητα. Η εξέγερση του Μοριά η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «τραύμα», στην εθνική μνήμη σκιαγράφησε τους Έλληνες με εικόνες όπως αναξιόπιστοι, εξαρτημένοι από το εξωτερικό, προδότες. Η εξέγερση του Μοριά, στην εθνική τουρκική μνήμη απέχει πολύ από το να θεωρείται απλώς μια κίνηση αντίστασης που έγινε ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Είναι η αφήγηση ενός εθνικού τραύματος και ίσως μιας προδοσίας.» Από το βιβλίο περιλήψεων του συνεδρίου, όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Τμήματος Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας - Κρατικό Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας.
Conference presentation
Παρουσίαση συνεδρίου
Text
Κείμενο
Greek
Ελληνικά
BY-NC-SA Attribution-NonCommercial-ShareAlike
Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 (CC-BY-NC-SA)