The struggle between tradition and modernity and the constitution under the Greek revolutionary ‘state’
Η διαπάλη παράδοσης και νεωτερικότητας και το Σύνταγμα υπό το «κράτος» της Επανάστασης του 1821
This research constitutes a first attempt to promote an “encounter” between the contemporary trends in Greek historiography and sociology on the subject of the Greek Revolution and the “classic” constitutional history of the period. It attempts to bring to light aspects of the early Greek state (administration, education, church) through the prism of the constitution. It makes methodological use of the “tradition-modernity” antithesis to provide a different interpretation of the prevailing revolutionary ideas in the fields of institutional-constitutional practices and legal discourse. On an initial level, it examines the representations on the issue of constitutional organisation, i.e. the governing institutions of revolutionary Greece, as well as the way in which this constitutional framework operates. It also provides a picture of the synthesis of tradition and modernity, mainly in terms of the practices employed in the appointment of representatives to the national assemblies, the views on the “infringement” of constitutional rules, and the different perceptions of the “nation” in the formulation of revolutionary discourse. On a second level, it examines how the formation of a Greek “national” identity permeates, as an ideology, formal education through the promotion of a new education system that is linked with the vision of a regenerated Greece. It also aims to highlight how the struggle between modern educational currents and spiritual forces adhering to an Orthodox Christian tradition has a decisive effect on the relationship between state and church. (Edited and translated description from organiser”s website)
«Η έρευνά μας: Αποτελεί μια πρώτη απόπειρα «συνάντησης» των σύγχρονων τάσεων της ελληνικής ιστοριογραφίας και κοινωνιολογίας για το 1821 με την «κλασική» συνταγματική ιστορία αυτής της περιόδου. Επιχειρεί να φέρει στο φως όψεις του πρώιμου ελληνικού κράτους (διοίκηση, εκπαίδευση, Εκκλησία), μέσα από τον φακό του συνταγματισμού. Αξιοποιεί μεθοδολογικά το αντιθετικό ζεύγος «παράδοση-νεωτερικότητα», για να ερμηνεύσει διαφοροποιημένα τις κρατούσες επαναστατικές αντιλήψεις τόσο στο πεδίο των θεσμικών-συνταγματικών πρακτικών όσο και σε αυτό του νομιμοποιητικού λόγου. Σε ένα πρώτο επίπεδο, εξετάζει τις παραστάσεις γύρω από το ζήτημα της συνταγματικής οργάνωσης, δηλαδή των θεσμών διακυβέρνησης της επαναστατημένης Ελλάδας, καθώς και του τρόπου λειτουργίας αυτού του συνταγματικού πλαισίου. Αποτυπώνει τη σύνθεση παράδοσης-νεωτερικότητας, κυρίως στις πρακτικές της ανάδειξης των αντιπροσώπων στις εθνοσυνελεύσεις, τις αντιλήψεις περί «παραβίασης» των συνταγματικών κανόνων, καθώς και τις διαφορετικές προσλήψεις του «Έθνους» στη διατύπωση του επαναστατικού λόγου. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, εξετάζει το πώς η διαμόρφωση μιας ελληνικής «εθνικής» ταυτότητας διατρέχει ως ιδεολογία την τυπική εκπαίδευση μέσα από την ανάδειξη ενός νέου εκπαιδευτικού συστήματος που συνδέεται με το όραμα της αναγεννημένης Ελλάδας. Αποσκοπεί στο να αναδείξει πώς η διαπάλη ανάμεσα στα νεωτερικά εκπαιδευτικά ρεύματα και τις πνευματικές δυνάμεις προσκόλλησης σε μια ορθόδοξη χριστιανική παράδοση επιδρά καθοριστικά στη σχέση του Κράτους με την Εκκλησία.» Από την περιγραφή του προγράμματος στην ιστοσελίδα του ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ. Αναφορά Δημιουργού- Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή.
Aristotle University of Thessaloniki
Hellenic Foundation for Research and Innovation (HFRI)
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ.)
Triantafyllia (Lina) Papadopoulou (Aristotle University of Thessaloniki)
Τριανταφυλλιά (Λίνα) Παπαδοπούλου (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)
Η διαπάλη παράδοσης και νεωτερικότητας στα Συντάγματα του Αγώνα