Μια διερεύνηση της πολιτικής των Αλβανών κατά τον ελληνικό Αγώνα της Ανεξαρτησίας (1821-1825)
An investigation of the policy of the Albanians during the Greek struggle for independence (1821-1825)
Σουκρού Ιλιτζάκ (Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών, ΙΤΕ)
Şükrü Ilıcak (Institute for Mediterranean Studies, FORTH)
Κέντρο Έρευνας για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες (ΚΕΑΕ)
Research Centre for the Humanities (RCH)
Η ιστορία και η Επανάσταση: Το χθες, το σήμερα και το αύριο της ιστοριογραφίας για το 1821
Το οικιστικό πλέγμα της Πελοποννήσου στα χρόνια της Επανάστασης: Ιστοριογραφικές και μεθοδολογικές προϋποθέσεις, ερευνητικά ζητούμενα, παραδείγματα επεξεργασίας δεδομένων
Αλβανοί
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Albanians
Ottoman Empire
12 Ιουλίου 2021
12 July 2021
«Ένα θέμα που εμφανίζεται με μεγάλη συχνότητα στα έγγραφα του οθωμανικού κράτους κατά τη διάρκεια του ελληνικού Αγώνα της Ανεξαρτησίας είναι οι αποτυχημένες προσπάθειες της Υψηλής Πύλης να κινητοποιήσει τους Αλβανούς πολέμαρχους/προύχοντες για να πολεμήσουν στις μάχες της ενάντια στους έλληνες επαναστάτες. Η πληθώρα των εγγράφων οφείλεται στο γεγονός ότι το οθωμανικό κράτος δεν είχε στρατό στην πραγματικότητα, αλλά ούτε και πολλά μέσα για να τον συγκεντρώσει κατά τη διάρκεια της επανάστασης. Θυμίζοντας έντονα τις συνθήκες που διέπουν τη διάλυση αρκετών αρχαίων αυτοκρατοριών, η Υψηλή Πύλη ήταν υποχρεωμένη να καταφύγει στην «αγορά βίας», της οποίας οι σημαντικότεροι προμηθευτές ήταν οι μουσουλμάνοι αλβανοί πολέμαρχοι. Μέχρι την άφιξη των αιγυπτιακών δυνάμεων το 1825, με την οποία συνδέεται το τελικό χρονολογικό όριο αυτής εδώ της μελέτης, το οθωμανικό κράτος βρέθηκε κυριολεκτικά στο έλεός τους προκειμένου να καταστείλει την ελληνική εξέγερση. Οι περισσότεροι ερευνητές της περιόδου τείνουν να υποτιμούν τον ρόλο του αλβανικού στοιχείου και έτσι αποτελεί άγνωστη πτυχή στην ιστοριογραφία του ελληνικού Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Αυτό οφείλεται, μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι οι μουσουλμάνοι Αλβανοί αντιμετωπίζονται ως Τούρκοι –ονομάζονται Τουρκαλβανοί ή παραβλέπεται εντελώς η αλβανική τους ταυτότητα – ενώ ταυτόχρονα οι χριστιανοί Αλβανοί χαρακτηρίζονται ως Έλληνες, με αποτέλεσμα τα γεγονότα να παρουσιάζονται απλουστευτικά, ως ανταγωνισμός που αφορά φαινομενικά μόνο δύο αντίπαλες πλευρές. Ωστόσο, η πραγματική εικόνα είναι πολύ πιο περίπλοκη. Στο πεδίο της μάχης, ο πόλεμος για την ελληνική ανεξαρτησία ήταν ένας αγώνας εξουσίας ανάμεσα σε ένα πλήθος παικτών με αδιάκοπη αναδιάταξη των συμφερόντων και αναδιανομή της εξουσίας. Οι αιτίες για τις οποίες οι οθωμανικές ένοπλες δυνάμεις αντιμετώπισαν τόσο αντίξοες συνθήκες και οι Αλβανοί έπαιξαν τόσο σημαντικό ρόλο στον πόλεμο για την ελληνική ανεξαρτησία έχουν τις ρίζες τους στην προηγούμενη δεκαετία, η οποία αποτελεί μια από τις λιγότερο μελετημένες περιόδους της οθωμανικής ιστορίας.» Από την περιγραφή του βιβλίου, όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του ΚΕΑΕ.
An issue that appears very frequently in the documents of the Ottoman state during the Greek struggle of independence is the failed attempts of the High Gate to mobilise the Albanian warlords/notables to fight in their battles against the Greek revolutionaries. The plethora of documents is due to the fact that the Ottoman state did not actually have an army, nor did it have many means to mobilise it during the revolution. Strongly reminiscent of the conditions that governed the dissolution of several ancient empires, the High Gate was forced to resort to the ‘market of violence’, the main suppliers of which were Muslim Albanian warlords. Until the arrival of the Egyptian forces in 1825, with which the final chronological limit of this study is connected, the Ottoman state was literally at their mercy in order to suppress the Greek uprising. Most scholars of the period tend to underestimate the role of the Albanian element and thus it is an unknown aspect in the historiography of the Greek struggle for independence. This is due, among other things, to the fact that Muslim Albanians are treated as Turks – they are called Turk-Albanians or their Albanian identity is completely ignored – while at the same time Christian Albanians are characterised as Greeks, resulting in a simplistic presentation of competition between only two opposing sides. The reasons why the Ottoman armed forces faced such adverse conditions and the Albanians played such an important role in the war for Greek independence have their roots in the last decade, which is one of the least studied periods in Ottoman history. (Edited and translated extract from RCH website)
Βιβλίο
Book
Κείμενο
Text
Ελληνικά
Greek
Επιφύλαξη παντός δικαιώματος
All Rights Reserved
Μέρος της σειράς του ΚΕΑΕ "Ψηφιακή Βιβλιοθήκη 1821".
Part of RCH's series "Digital Library 1821".